فن های تهویه سقفی از اصل همرفت هوای طبیعی برای تسریع و تبدیل هر جریان هوای موازی به جریان هوای عمودی رو به بالا استفاده می کنند و تهویه داخلی را بهبود می بخشند. آنها به برق نیاز ندارند، بی صدا کار می کنند و می توانند به طور مداوم کار کنند و گرما، رطوبت و هوای کهنه را از فضاهای داخلی خارج کنند. آنها برای دهه ها در کشورهای توسعه یافته محبوب بوده اند، و در چین، با گسترش ساختمان های فولادی-، نصب و استفاده از فن های تهویه سقفی بدون برق نیز در حال افزایش است.
معرفی فن تهویه سقفی
1. فونداسیون نصب فن تهویه سقفی باید بالاتر از سطح سقف و دارای سطح صاف باشد تا از نشت و نشت آب جلوگیری شود. پیچ های لنگر باید از قبل تعبیه شده باشند.
2. یک پد لاستیکی 5 میلی متری باید بین پایه فن و فونداسیون قرار داده شود تا لرزش کاهش یابد. انکر بولت ها باید مجهز به واشر فنری باشند تا از شل شدن در حین استفاده جلوگیری شود.
3. قطر لوله خروجی هواکش سقفی فقط قابل افزایش است نه کاهش. یک صفحه حشره باید در خروجی نهایی نصب شود و اگر جریان هوا به سمت بالا هدایت شود باید یک کلاهک باران اضافه شود. در طول بارش برف زمستانی یا دوره های یخبندان، هواکش باید به طور مکرر کار کند تا برف خروجی را مسدود نکند.
4. تهویه سقفی و مجرای کانال باید با استفاده از شیلنگ های انعطاف پذیر و غیر قابل احتراق- متصل شوند. طول شلنگ نباید کمتر از 200 میلی متر باشد و قطر آن باید با ابعاد ورودی و خروجی هواکش سقفی مطابقت داشته باشد. برای اطمینان از اینکه شیلنگ در حین کار سیستم پیچ نمی خورد یا تغییر شکل نمی دهد، باید با سفتی مناسب نصب شود. برای شلنگ بومی نصب شده در ورودی هواکش سقف، می توان آن را کمی محکم تر نصب کرد تا از مکش آن در حین کار جلوگیری شود و اندازه مقطع{6}}شلنگ بوم کاهش یابد.
