هواکش ها به طور گسترده در کارخانه ها، معادن، تونل ها، برج های خنک کننده، وسایل نقلیه، کشتی ها و ساختمان ها برای تهویه، حذف گرد و غبار و خنک کننده استفاده می شوند. در دیگهای بخار و کوره های صنعتی برای تهویه و کشش القایی؛ در تجهیزات تهویه مطبوع و لوازم خانگی برای سرمایش و تهویه؛ در خشک کردن و انتقال دانه؛ به عنوان منبع باد برای تونل های باد و برای باد کردن و رانش هاورکرافت. اصول کار یک فن تهویه اساساً مانند کمپرسور توربو است، با این تفاوت که به دلیل سرعت کمتر گاز و تغییرات فشار کمتر، تغییرات در حجم مخصوص گاز به طور کلی در نظر گرفته نمی شود، به این معنی که گاز به عنوان یک سیال تراکم ناپذیر در نظر گرفته می شود.
دستورالعمل استفاده
الزامات نصب
الف پایه فن باید تراز، محکم و حداقل 200 میلی متر ارتفاع داشته باشد.
ب فن و کانال باید با استفاده از یک شلنگ انعطاف پذیر و غیر قابل احتراق- متصل شوند. طول شلنگ نباید کمتر از 200 میلی متر باشد و قطر لوله باید با ابعاد ورودی و خروجی فن برابر باشد. برای اطمینان از اینکه شیلنگ در حین کار سیستم پیچ نمی خورد یا تغییر شکل نمی دهد، باید با سفتی متوسط نصب شود. برای شیلنگ های بوم نصب شده در ورودی فن، نصب کمی محکم تر قابل قبول است تا از مکش شیلنگ در حین کار فن و کاهش اندازه مقطع- شلنگ بوم جلوگیری شود.
ج قاب تکیه گاه فولادی فن باید به یک پایه بتنی ثابت شود و لنت های میرایی ارتعاش لاستیکی باید بین قاب تکیه گاه فولادی و فونداسیون اضافه شود. تمام مجموعه های فن و موتور باید روی یک تکه تکیه گاه فولادی نصب شوند و قاب فولادی روی پدهای لرزش در بالای پایه نصب شود. ورق های لاستیکی سوراخ دار برای این پدهای لرزش گیر ترجیح داده می شوند.
د قطر لوله خروجی فن فقط قابل افزایش است نه کاهش. یک صفحه حشره باید در خروجی نهایی نصب شود. برای خروجی های باطرف{3}}بالا، باید یک کلاهک باران اضافه شود.
